De werking van massage berust op verschillende factoren. Bijvoorbeeld op psychisch, mechanisch, hormonaal en het zenuwstelsel betreffende factoren. Het zal altijd een combinatie zijn van verschillende factoren.

De psychische factor heeft te maken met alle gedragingen van de mens in de ruimste zin van het woord. Onder gedrag wordt niet alleen bewegen of houding bedoeld, maar ook denken, voelen en weten. De invloed van lichamelijk contact valt niet te onderschatten; de huid is het tastzintuig naar de buitenwereld. Met respect dient andermans lichaam benaderd te worden, zodat een gevoel van veiligheid ruimte kan krijgen. Angst heeft tot gevolg meer spanning.

Het effect van massage om te hoge spierspanning of pijn te verminderen is snel duidelijk. Nadat een spiergroep op een juiste manier herhaaldelijk bestreken wordt, zal deze neigen te ontspannen. Door het wegvallen van spanning, zal de persoon meer ontspannen en minder angstig zijn.

Een van de mechanische facetten die in de massage-therapie gebruikt wordt, is het verplaatsen van een teveel aan vocht (oedeemvorming). Dit wordt bereikt door het uitoefenen van druk richting het hart; dus van tenen of vingers naar de oksel of lies toe.

Bij mensen met longproblemen, bijvoorbeeld een teveel aan slijm wat moeizaam opgehoest wordt, kan het laten trillen van de longhaartjes en hoest-technieken ervoor zorgen dat dit gemakkelijker gaat.

Door bepaalde handgrepen (kloppen en vibreren) zullen de haartjes gaan trillen en hun werking (slijm omhoog werken) versnellen.

In het begin van deze eeuw ontdekte men al dat door prikkeling van de gevoelszenuwen invloed uitgeoefend kon worden op de spierfuncties. Praktijkervaringen met massages vanaf die tijd geven drie essentiële effecten aan:

een betere doorbloeding van het gemasseerde weefsel

een vermindering van pijn in het behandelde gebied

ontspanning van diverse weefsels.

Bekend is dat de veel voorkomende symptomen: slechte circulatie, pijn en spanning een vicieuze circel vormen. De klassieke massage wil deze vicieuze circel in het te behandelende gebied doorbreken.